Po narodzinach gry we Francji istnieje w wielka luka w historii gry, a kończy się ona dopiero po jej dotarciu do Ameryki Północnej. Z tego względu znane są tylko nieliczne informacje na temat tego co działo się z nowonarodzonym blackjackiem w XVIII i XIX wieku.

Wiadomo na pewno, że gra była początkowo uważana za grę arystokratów, stąd też była popularna tylko na spotkaniach wyższych klas. Z czasem jednak, za sprawą wprowadzenia gry do pierwszych francuskich kasyn sytuacja odmieniła się, a grą zainteresowały się także warstwy średnie. Wpływ na taki stan rzeczy miała prostota gry, która nie wymagała zbytniej inteligencji ani wiedzy. Przeciętny gracz wchodząc do kasyna miał zdecydowanie większe szansę na wygranie pieniędzy grając w blackjack’a niż np. w pokera czy ruletkę.

Łatwość gry i duża szansa na wygraną sprawiły, że do końca XIX wieku francuska gra „Vingt-et-un” rozprzestrzeniła się na całą Europę. Nazwa gry nadal nie była ujednolicona, w różnych krajach wymyślano jej różne nazwy. Najczęstszą była jednak nadal określenie jej jako „dwadzieścia jeden” albo, jak między innymi w Polsce „oczko”. W XIX wieku zmieniło się także podstawowe zastosowanie gry – z pierwotnie hazardowego znaczenia na rozrywkę dla dzieci, młodzieży oraz dorosłych, niezależnie od zasobności portfela. W oczko grano wszędzie – w domach, szkołach, barach, a także nadal w kasynach. Często nie grano na pieniądze, a dla przyjemności.

Przyszedł wiek XX, a z nim wojny i konflikty. Podróże żołnierzy z frontu na front, przerwy w walkach, oczekiwania na bitwę na swoich pozycjach – wszystko to stanowiło fantastyczne możliwości dla rozwoju gier hazardowych, a szczególnie gier karcianych. Mnóstwo wolnego faktu, sprawiało, że żołnierze chętnie sięgali po karty, aby rozegrać partyjkę blackjack’a, już w dzisiejszej formie, powstałej nieco wcześniej w USA (o tym nieco później).

Jak widać blackjack, znane w europie bardziej jako dwadzieścia jeden lub oczko, było znane i lubiane w całej Europie, praktycznie od momentu jego powstania do dzisiaj. Europejczycy stosowali jednak grę bardziej dla zabawy i dla zabicia czasu, niż jako grę hazardową. Prawdziwą kasynową popularność blackjack zdobył dopiero w Stanach Zjednoczonych.